آن قدر می مانم

تا پیله های بغضم پروانه شود

آن وقت

در گرده افشانی

اشک هایت 

سهمی داشته باشم.

« عبدالحکیم بهار »

صخره وخرچنگ ها
انگار نمی دانند
ناخدا از دست آنها
سخت غمگین است
تور او را توی آب
می خورند
و
می درند
باز می بافد او
تورهای پاره را.

« عبدالحکیم بهار»
تیر 1392

چابهار

برای ایجاد فضاهای فرهنگی و آموزشی انجمن های مختلفی فعالیت دارند.
« حامی » یکی از این انجمن ها است .انصافاً دوستان ما در این انجمن مخلصانه قدم برداشته اند. تلاش عاشقانه این بزرگواران در مناطق محروم کشور نسبت به ایجاد فضاهای آموزشی (ساخت و تجهیز چندین باب مدرسه ، راه انداختن تعداد زیادی کتابخانه و... ) قابل تقدیر است...
هفته گذشته به اتفاق مهندس طباطبایی عزیز مدیر گروه اعزامی انجمن به بلوچستان از مکانی که شورای اسلامی ودهیاری روستای « رمین »، برای کتابخانه کودک ونوجوان این روستا در نظر گرفته شده بود بازدیدبعمل آمد . در این بازدید اعضای شورای اسلامی رمین ، از در اختیار گذاشتن یک کانکس ، با تقریبا 30 متر مربع فضا برای کتابخانه روستای رمین در زمینی با مساحت بیشاز 1000 متر مربع خبر دادند.محیط در نظر گرفته شده برای انتقال کانکس آماده شده بود. که جا دارد از مسئولین انجمن حامی در شهرستان چابهار ( سرکار خانم حمیرا ریگی، محمدفاروق هوت، دوست محمد بلوچ، خدابخش پرور، دادکریم بلوچ، اعضای شورای اسلامی ودهیاری روستای رمین و...) نهایت سپاس را داشته باشیم.َ

به : همه آنان كه معلم اند.

از لحظه اي كه قدم در مدرسه خوبي ها گذاشتم ،نگاهي بود كه ياري ام مي داد ، و آن نگاه تو بود.
از آن زمان كه تو را شناختم ، كلامت نسيم بهاري دلم شد و محبتت چشمه سار جاري بيكران درونم ؛ چشمه ساري كه طنين دل نوازش زيبا تر از هر آواز ونغمه اي است.
آري تو به من الفباي بي انتهايي آموختي تا بر دشت دلم حك كنم؛الفباي محبت را؛الفباي دوستي ومهر وصداقت را ! ، ومن آن را آموختم وفهميدم كه چگونه تو را دوست داشته باشم .
آيا مي داني هرگاه به چشمان پرمحبتت نظاره مي كنم ،آسماني از از گلستان زيبا مي بينم؛آسماني مملو از مودت و صفا ؛ آسماني پر از نور، كه هيچ گاه تاريك نمي شود.
تو را آينه تمام نماي عشق مي بينم، به معناي واقعي آن .چون تو درياي بيكران محبتي، توفرشته جاويدان عشقي؛ آنچنان كه هرگاه در پاي كلامت مي نشينم آرامشي تازه مي يابم و التهاب درونم فرو مي نشيند.
حال خود بگو ، با كدام زبان وكدام قلم تقديرت كنم كه شايسته تو باشد؟ با كدام كلمات خوبيهايت را تكرار كنم؟ مگر نه اينكه شغل تو شغل انبيا است وعظمت كار انبيا را هيچ قلمي نمي تواند وصف كند ...!
پس سخن دلم را از نگاهم بخوان وچشمه سار جوشان وروح بخش محبتت را همواره بر جانم جاري ساز؛كه تشنه آنم ؛ وبدان كه از صميم دل دوستت دارم

انا لله وان الیه راجعون.
امیرحسین فردی نویسنده نام آشنای حوزه ادبیات کودک ونوجوان ، مدیر مسئول وسردبیر باسابقه مجله کیهان بچه ها عصر امروز پنجشنبه 5 اردیبهشت به دلی مشکل قلبی وتنفسی در راه انتقال به بیمارستان چشم از جهان فرو بست.برای مرحوم فردی ازخداوند طلب آمرزش و به خانواده عزیز آن مرحوم، دوستان ، آشنایان ، همچنین خانواده بزرگ ادبیات حوزه کودک ونوجوان ومجموعه دست اندر کاران هفته نامه کیهان بچه ها. این ضایعه تاسف بار را تسلیت می گویم.

دوم اردیبهشت ، سالگرد تولد شاعر عاشقانه ها زنده یاد « قیصر امین پور » است. گرچه ایشان زود از میان ما رفت اما یادش همیشه با ما است.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به یاد قیصر امین پور عزیز

وباز هم
دوم اردیبهشت رسید
خاطرات شاد روزهای کهنه ام
این ، روزها که بوی غصه می دهند
تازه شد.
باز هم
غبار غم ، دل مرا
پر از سکوت وسایه کرده است.
ومن،
با غزل، رباعی وسپید
در کوچه باغ آفتاب
مثل چشمه مثل رود
مثل آب
مثل قصه قشنگ عشق،
...
و، نثر ساده سروش نوجوان .
همچنان،
به یاد قیصرم.

« عبدالحکیم بهار»

کاش چون دریا
کاش چون موج
کاش ماسه نرم تن ساحل بودم!
کاش صخره سنگی
در همسایگی موج.
جایی که
زندگی
جریان دارد!
موج ها بر سر صخره فرود می آیند
و سر صخره،
مجروح
خونین
و پر از درد است!
موج پی در پی
باز ،
بی پروا
با بی رحمی
بر سر صخره
می کوبد
و می آشوبد
صخره اما
همچنان
سر به زیر ، آرام و صبور
می پذیرد درد را
زندگی یعنی این:
محکم
سخت بودن
ایستادن روبروی درد
صخره بودن.
زندگی یعنی :
دور بودن از وجود خستگی
چون موج.
زندگی یعنی
دوست بودن با
با همه.
دلبستگی.
( عبدالحکیم بهار)فروردین 1392/چابهار

شعر

گاه گاهی،
احساسی لطیف
به سراغم می آید
دفتر شعر بهارم
گل می دهد
وآن احساس قشنگ
بین من و او ، پل می زند
با خودم می گویم
این احساس یعنی
« شعر»!!

بمناسبت اول اسفند سالروز تولدم.

زادگاهم «کیجدف»

اول اسفند
اینجا
غار انجیرها!
چشمهایم بازشد.
در دل کوه
نرسیده به جنگل انبوه!
گزستان،
گریه،شادی،
وصدای ناله مادر!
کوهستان پر آواز شده است!
ظاهری ساده دارد،
اما
مملو از زیبایی است.
اینجا را دوست دارم.
اول اسفند ،اینجا
دردل کوهستان
زندگی غمگین نیست!
شیرین است.
رنگین است!
چون گل گز !
چون طعم عسل
...
گرچه حالا اینجا ،
خبری از از انجیر نیست
ولی
غار انجیرها هاست....
زادگاهم « کیجدف »...

آدم ها مثل کتاب ها هستند
زنده یاد قیصر امین پور
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بعضی از آدم ها جلد زرکوب دارند،بعضی جلد ضخیم وبعضی جلد نازک.بعضی از آدم ها با کاغد کاهی چاپ می شوند،و بعضی با کاغذ خارجی.بعضی ازآدم ها هم ترجمه شده اند.
بعضی از آدم ها تجدید چاپ می شوند،و بعضی از آدم ها فتوکپی آدم های دیگرند.بعضی از آدم ها با حروف سیاه چاپ می شوند وبعضی از آدم ها صفحات رنگی دارند.بعضی از آدم ها تیتر دارند،فهرست دارند،و روی پیشانی بعضی از آدم ها نوشته اند:«حق هرگونه استفاده،ممنوع و محفوظ است.»
بعضی از آدم ها قیمت روی جلد دارند.بعضی از آدم ها با چند درصد تخفیف به فروش می رسند،و بعضی از آدم ها بعد از فروش پس گرفته نمی شوند.
بعضی از آدم ها را باید جلد گرفت.بعضی از آدم ها را می شود توی جیب گذاشت.بعضی از آدم ها را باید در کیف مدرسه گذاشت.
بعضی از آدم ها نمایشنانه اند ود ر چند پرده نوشته می شوند.بعضی از آدم ها فقط جدول وسرگرمی دارند، وبعضی از ادم ها معلومات عمومی هستند.
بعضی از آدم ها خط خوردگی دارند، وبعضی از آدم ها غلط چاپی دارند.از روی بعضی از آدم ها باید مشق نوشت، واز روی بعضی از آدم ها باید جریمه نوشت.
بعضی از آدم ها را باید چند بار بخوانیم تا معنی آنها را بفهمیم، و بعضی آدم ها را باید نخوانده دور انداخت.بعضی از آدم ها مخصوص نوجوانان نوشته می شوند،و بعضی مخصوص بزرگسالان.